Weet je wat het is met kinderen? Ze zijn er altijd.
Vanaf de dag dat je bevallen bent, ben je moeder. En vanaf die seconde dat je je kind voor het eerst ziet, sta je altijd aan. Dat is iets waar ik nooit bij stil stond, of wat je gewoon niet kúnt weten als je nog geen moeder bent. Zeker in een bizar jaar als dit waarin we meer dan ooit thuis zitten, is het op sommige momenten al snel pittig. Je kunt niet even bijtanken, even je rust pakken. Hop, je dag begint wanneer je kinderen daar zin in hebben en je kunt pas gaan slapen als zíj slapen. Ook in het weekend, ook als je vakantie hebt. Wie vertelt je dit allemaal ooit voordat je aan kinderen begint? Niemand.

Lieve lezers, begrijp me niet verkeerd: ik vind het heerlijk om een middag met ze te voetballen. Bioscoopje te pakken of nog beter, rauzen in een pretpark tot we kotsmisselijk zijn. Ook betrap ik mezelf, als ik ze een kusje in hun nekje geef, dat ik  nog even extra ruik, want ze ruiken heerlijk. Dus ja een liefde voor een kind is onbeschrijfelijk. Maar… Ik ben er zelf toch ook nog?

Soms vraag ik me wel eens af, hoe doet iedere vrouw ter wereld dit, die moeder is? Het meest intense, met niets te vergelijken. Zelfs niet met een fulltime baan: die laptop sla je dicht en dan ben je ‘vrij’. Je hebt nog weekend, avonden, je kunt nog lekker de deur uit als je daar zin in hebt. Moeder zijn van 2 jongens is druk en ja dat mag wel eens gezegd worden.

Maar weet je?! Voor ik het weet zijn mijn jongens alweer groter en kan ik ze niet meer stiekem kussen. Dan weet ik zeker, dat ik deze tijd zal missen en weer heimwee heb naar vroeger, toen de jongens nog kleiner waren.

Voor alle mama's zoals ik: keep up the good work en vergeet niet; je bent niet alleen.

 xx Angela