Een hond geeft je zoveel! En wat vraagt hij daarvoor terug? Niet veel. Een goede opvoeding, een fijne slaapplek en ruimte. Een paar wandelingen per dag, goed eten, stoei- en speelpartijen en liefdevolle knuffels. Een heerlijk thuis en quality time.

Omdat een hond in het nu leeft wordt hij iedere ochtend weer vrolijk wakker! Hij denkt niet na over gisteren. Over de wat ingekorte wandeling, omdat het regende of over het slechte humeur van zijn baasje. En hij heeft ook geen zorgen voor morgen. Gaat de wandeling langs de Slinge wel door? Krijg ik morgen een extra bot? Hij begroet jou ’s morgens alsof je een hele week weg bent geweest, ook voor jou kan de dag zo niet beter beginnen.

Dus iedereen aan een hond? Ik hoop het niet! In de eerste semi lockdown zijn heel wat honden aangeschaft. Omdat het zo leuk is voor de kinderen en velen van ons waren wat meer thuis. Perfecte timing? Een groot aantal zogenaamde dierenvrienden hebben de harige losbollen na een paar weken gewoon weer teruggebracht naar het asiel of via social media met een zielig verhaal doorverkocht.

Hij blafte teveel, zag oma’s enkel voor kauwbot aan, kon niet de hele dag alleen thuis zijn?!, toch te duur, vieze haren overal (echt?). Eigenlijk wilden de kersverse baasjes alleen maar de lusten en niet de lasten. Zeker als het gezin elkaar al in de haren vloog, omdat ze niet meer gewend waren aan elkaars nabijheid, ging het mis. En toen vervolgens harige Bobby ook nog eens als stuiterbal ging fungeren, tja… Hij was ineens de lastpak. Transformer Bobby!

Dag Bobby, het gaat je goed… We gaan op zoek naar een gouden mandje voor jou… Kots!!!

Voor een nieuwe auto stel je een wensenlijstje samen, ga je bij vele dealers langs, vergelijk je via vergelijkingssites, maak je proefritjes en uiteindelijk is daar de nieuwe aanwinst. Er is veel denktijd aan vooraf gegaan en nu is het gewoon een kwestie van eenrichtingsverkeer. Jij bestuurt en hij doet precies wat jij wil. Over het algemeen dan. En knippert er iets, dan duik je in de mega dikke handleiding.

En daar gaat het mis bij wat tijdelijke dierenliefhebbers. Ze vergeten simpelweg dat een hond leeft en maar weinig knopjes heeft. Ze verliezen zich in de schattige buitenkant en verdiepen zich niet in het ras. Och, hij heeft ook een eigen wil, lastig zeg. Maar een cursus is niet nodig of te duur.

Denk na, niet alleen willen nemen, maar eerst maar eens flink gaan geven! Daarna is er die onvoorwaardelijke liefde!!! En dan aan het eind, doet loslaten zoveel pijn. Maar ook dat hoort erbij. Slik…