Ik wil iets, nu heb ik het en dan…. KUT!

Uitdagingen, daar hou ik van en gezien ik mijn creatieve geest wil bevredigen (is dat het passende woord?!) zat ik met MIJN Magazine om de tafel. Een kleine 2,5 uur verder (jaja.. ik klets wel van me af) is het moment daar. Ik moet wachten op goedkeuring. Goedkeuring waarop? Op mij, op wie ik ben èn of dat genoeg is. Wachten is zeker niet mijn sterkste kant, maar het verlossende belletje kwam. Ik mag me gaan bewijzen. YES! Ik wil iets, nu heb ik het en nu dan?! KUT! Vervolgens antwoordt mijn onderbewustzijn ‘Wat als de lezers mij niet leuk vinden’?! Zucht….. rijdend in de auto wissel ik snel de CD van Konijnenrock (cd van mijn kids), hoe durven ze het trouwens rock te noemen, naar een CD van Bob Marley met ‘Three Little Birds’. Rustig blijven Ans, denk aan je voeten… even ademhalen. Zie het als een langlopende auditie en stel je lezers allemaal bloot voor…… dat werkt, soms J.

Aangezien ik je meeneem in mijn wereld, ga ik mijzelf bloot geven aan jullie lezers. ‘What you see, is what you get’. In dit geval wat je leest. Ik ben geen showverteller! In mijn columns ben ik gewoon Angela, gewoon een werkneemster, tractorpuller, presentatrice, moeder… wacht even, daarnaast ook verzorgende, kok, interieurverzorgster, hovenier, lerares, minnares van 1 man, een vriendin én hondenverzorgster. Kortom, ik leef een lekker, hectisch, druk, chaotisch, maar een geweldig leven dat ik omarm. Een leven dat structureel te weinig uren heeft op 1 dag.   

Om even terug te gaan naar het begin. Èn zie linksboven. De profielfoto moest er ook nog komen. Ondanks mijn wekelijkse uitzendingen op RTL7, was ik zo zenuwachtig voor deze fotoshoot. Waarom?! Het is maar een foto. Mijn eerste reactie bij de fotograaf “zorg je er wel voor dat ik er jong uit zie”? Uiteraard met een knipoog. Waarom doen wij vrouwen dat? ‘Omarm de rimpels en de tekenen van het ouder worden’. Euh…. Wie heeft dit verzonnen? Zodra ik de eerste rimpels verwerkt heb, wordt ik in de ochtend alweer verast met een (kussen)plooi in mijn gezicht wat nu, op de leeftijd van 38 jaar, tegen de klok van 14.00/15.00 uur pas verdwijnt. Kortom, ik geef de mediawereld de schuld waar alles er o zo perfect uitziet. Inmiddels is de profielfoto er gekomen. Een kwestie van acceptatie, want laten we heel eerlijk zijn. Of je wordt ouder of je gaat dood. Er is geen weg terug J.

Herkenbaarheid, dat is mijn doel. Het gevoel dat je niet de enige in de wereld bent die er af en toe een potje van maakt en dat in vele huishoudens hetzelfde gebeurd. Zeker als je een vrouw bent die denkt over alles de controle te kunnen houden (lees: controlefreak) en dan lachend door het leven huppelt. Nou, Wake Up! Zo werkt het niet.

 Zo, dat was de aftrap en nu dan?! KUT!

xx Angela

Klik hier om jouw puzzel in te sturen