Rupsje Nooit-Genoeg

Ik vergelijk het wel eens met de metamorfose van rups tot vlinder. De problemen waar we als maatschappij en als wereld mee te maken hebben. De vlinder legt een minuscuul eitje, waar een heel klein rupsje uitkomt.

Het ontstaan van de mens. Het kleine rupsje begint te eten en te eten en groeit en groeit. Totdat zijn velletje zo strak zit dat het oude vel moet worden uitgetrokken. Daaronder zit het nieuwe ruimer vel, zodat rupsje Nooit-Genoeg weer verder kan gaan met eten en groeien.

En zo gaat het maar door, tot de rups zo groot is dat er verpopt gaat worden. De pop staat dan voor "transitie". Hij verandert in stilte in een heel ander wezen.  Een wezen wat nog maar weinig doet denken aan het voorafgaande stadium. De rups is een vlinder geworden en is in staat te vliegen en zich voort te planten.

De vervellingen van de rups kun je vergelijken met de groeistuipen die de mensheid tijdens zijn reis door de geschiedenis heeft meegemaakt. Het zijn oorlogen, epidemieën en plagen. Maar het waren tevens tijden, waarin stappen vooruit werden gezet, vaak uit nood geboren. Dan komt de mensheid daar uit te voorschijn, met nieuwe mogelijkheden en uitvindingen die ons verder hebben geholpen.

Nu is de mensheid volgroeid. Méér dan volgroeid zelfs. De grenzen van wat onze planeet aan kan, zijn bereikt. Grote gebieden op deze aarde lijden al aan de desastreuse gevolgen hiervan. Dus we zullen hard moeten gaan werken aan de volgende fase.

Ook wij staan voor een transitie, een overgang, waar we op een betere manier uit moeten komen. Er moet veel gebeuren, op elk gebied. Willen we van de transitie een succes maken.

Zoals er van alles gebeurt in de pop, vóór het een echte vlinder is. Onze kinderen en kleinkinderen zijn absoluut niet gebaat bij schouderophalende ontkennende mensen. Of iets wel rendabel is, wordt helaas vaak, als argument gebruikt om goede veranderingen uit te stellen, af te wachten..

Dat doet me herinneren aan de oudejaarsshow van Herman Finkers: Herman was gestorven en kwam bij Petrus terecht. Nadat de nodige formaliteiten, die nou eenmaal horen bij het "in de hemel komen", waren afgewikkeld, vroeg Petrus aan Herman: "Die aarde Herman, hadden jullie die nou echt niet kunnen redden?" Waarop Herman antwoordde: "Oh zeker wel, dat had wel gekund, maar het was te duur! "

Klik hier om jouw puzzel in te sturen