Hilltop Howlers draait alweer een tijdje mee. Toch heeft de band nog niet veel van zich laten horen. Hendrik Jan Lovink grijnst als hij ermee wordt geconfronteerd. En peinst even. "Ja, bijna drie jaar zijn we wel bezig, geloof ik. Het wordt wel eens tijd dat we veel gaan spelen." Het album 'Gloria', dat eind januari is uitgekomen, is daarvoor het startsein. Eigenlijk had de plaat er al veel eerder moeten zijn, maar door omstandigheden en ziektes liepen de opnamen de nodige vertraging op.
"We hebben het album helemaal zelf opgenomen, hier in onze repetitieruimte", vertelt Lovink. gezeten aan de grote tafel in zijn 'Boogie Barn', oftewel de mooie schuur annex muziekruimte naast zijn Zelhemse woning. "Het is al anderhalf jaar geleden dat we met de opnamen begonnen. Twaalf eigen nummers hebben we hier live ingespeeld. Dat ging lekker vlot. Daarna zouden we de zang en nog wat solo's doen, maar toen kwam er allerlei vertraging. Er was geen tijdsdruk, dan kan je makkelijk even uitstellen. Maar dan ben je maar zo ineens anderhalf jaar verder." Juist daardoor is Lovink misschien wel extra tevreden over 'Gloria'. "Ik vind de plaat echt heel lekker klinken, ik ben er heel blij mee."

Europeana
Hilltop Howlers is het vervolg op de twaalfkoppige Backcorner Boogie Band, die er voorjaar 2015 plotseling mee stopte. "Onze zanger Erik Neimeijer zat ook bij Bökkers en koos uiteindelijk voor die band. Een vervanger vinden was moeilijk. Sowieso lastig om een band met twaalf mensen aan de gang te houden." En dus besloot Lovink een nieuwe band te beginnen. Een kleinere bezetting, meer gitaar-geörienteerd. Uit de Boogie Band gingen Geo Wassink (hammond), Richard Hunting (bas) en Daan Boers (drums) mee. Lawrence Mul werd zanger en Pieter Holkenborg is sinds kort de nieuwe gitarist. Muzikaal begeeft Hilltop Howlers zich ergens in het straatje van The Black Crowes en Lynyrd Skynyrd, aangevuld met een dosis soul en Amerikaanse rootsmuziek. "Het gaat vooral om de groove. We noemen het 'Europeana'", lacht Lovink, met een knipoog naar de term Americana.

Honderd man
En nu gaat de band de podia op. Groot hoeven die niet te zijn, zegt Lovink. "Een klein zaaltje met honderd man vind ik eigenlijk veel leuker dan een enorme feesttent. Zoals Schiller in Aalten of Merleyn in Doetinchem, waar de mensen echt voor de muziek komen, dat is het allermooist. We gaan niet voor groot, we willen onze eigen muziek spelen voor mensen die dat mooi vinden. We hebben een lijst met geschikte zalen in het hele land. Ik verwacht wel veertig of vijftig optredens. Lekker met zijn zessen in een bus het land door, muziek maken. Daar gaat het om."