Voor mij voelt de afgelopen periode als leerzaam en verrijkend, maar ik heb dan ook geen naar coronaverdriet mee hoeven maken. Daarom ben ik  stellig van plan om die leerzame periode mee te nemen naar de dag van morgen. Doordat het niet anders kon, was ik zoveel mogelijk thuis. En dan thuis, niet denkend aan: morgen heb ik die verjaardag en over een paar weken gaan we op vakantie. Nee, ook van binnen voelde ik me rustig, we moesten toch met z’n allen afwachten wat de ontwikkelingen waren en daar kon je als gewone burger niks aan doen. Dus probeerde ik te genieten van de kleine dingen. “Klein kiek’n”, weet u nog van mijn vorige column? Zien met andere ogen, letten op kleine details. De vogels in de tuin, mooie dingen in huis weer extra glans geven door schoon te maken en op te ruimen. Veel beeldbellen, ook gewoon om te weten hoe het met de anderen gaat. En dat deden heel veel mensen, wat mooi! Op mijn werk hebben we als team afgesproken om veel minder te reizen, maar meer te bellen en via de computer te vergaderen. Gaat net zo goed en is misschien nog wel efficiënter. Het hoeft niet voortdurend te gaan over ontwikkelingsdoelen, die we moeten halen.. Van binnen in je hoofd rust ervaren om te leven bij de dag, is een nieuwe ontdekking en ik vind het echt iets om vast te houden. Oog hebben voor de kleine dingen. Het leven van alledag, waar ik tevreden mee ben.

 

Annette Koenders, manager Zozijn Kind & Jeugdhulp

Klik hier om jouw puzzel in te sturen